Mama op de fiets 🚲 als fotograaf

Gepubliceerd op 12 juli 2020 om 08:40

''mama waar ga je heen? 'vroeg mijn dochter onlangs ''mama heeft een fotoshoot! '' dus ik mag mensen op de foto gaan zetten. '' mag ik ook mee mama? '' ik legde het mijn dochter uit. '' normaal gesproken maakt mama soms foto's van jou en ben je bij mama. Maar vandaag mag ik foto's maken van een familie'' oke! dacht mijn dochtertje. Ze was het niet anders gewend die mama van hun was altijd thuis! Voor kinderen ook even wennen. Maar met een stoere lieve papa in huis liet ik ze even thuis met een gerust hart.

Ik had zelf geen flauw idee hoe ik het überhaupt ging aanpakken. In elk geval mezelf zijn en go with the flow! Ik fietste naar de locatie een prachtig kasteel! Wat woon ik hier toch mooi! Met kinderen naast mij was het mij niet zo opgevallen als nu.. Stilte om mij heen heel even.. Ik fietste de oprijlaan op van het kasteel.. En toen.... Kreeg ik de schrik van mijn leven! Een hondenbaas had 2 honden mee en ze liepen los... Maar een daarvan ja? Kwam achter mij aan! Vals keek het dier en blafte gromde met een noodgang fietste ik door!  De baas riep een honden naam! '' hier komen nu! '' maar de hond Luisterde niet hij was volledig gefocust op..  Jawel die mama op de fiets! 🚲Pff ik had nog nooit zo snel gefietst! Het zag er vast hilarisch uit.  Ik  had geen zin in een hondenbeet in mijn been! '' en geen tijd voor een tetanusspuit! Dus ik bedankte even! Gelukkig kwam ik snel genoeg vooruit! De hond gaf het op. En ik was bijna bij de locatie.

Ik zag al een gezin staan! Allemaal waren we een beetje zenuwachtig. Ik stelde mij corona proof voor. '' 'hallo allemaal ik ben Doreen'' ik maakte een groet beweging met mijn hand. Iedereen stelde zich voor. Spontaan gingen mijn zenuwen weg ik maakte een praatje en leerde zo de mensen een klein beetje kennen. Het was een ontspannen sfeer.

Ik vond aanwijzingen geven het lastigste! U mag daar gaan zitten,  kunt u mischien iets meer naar rechts? Maar uiteindelijk ging dit mij redelijk goed af! Ik probeerde echte momenten op beeld vast te leggen,. En vroeg het gezin kunnen jullie elkaar even aankijken? Dit deden ze en erna hoorde je een luid GELACH! Zo Leuk die spontane momentjes! Deze staan dan ook op beeld Prachtig! Ook werd ik ineens gepromoveerd tot verkeersleider.  Er kwamen passanten voorbij heel netjes bleven ze wachten vanwege de fotoshoot. Ik gebaarde ga maar voor. Ze vervolgden hun pad. Het was ontzettend leuk! En voor de eerste keer ging het echt wel goed! Goed genoeg.. In elk geval. De foto's mocht ik erna bewerken en op mijn pagina zetten als een preview. Wat kreeg ik een lieve reacties! En vooral de dankbaarheid ik vond dat het mooiste! Een gezin dit geven! Ik bedacht mij dat mijn foto's mischien wel een hele levensroute gaan bewandelen.

Eerst staat mijn gemaakte foto op de kast. Het gezin dat nu elke keer even naar die foto kijkt. En later als foto van vroeger met de herinnering aan die mooie dag samen! Ook dacht ik wat is dit ontzettend mooi! Bij sommige mensen mag ik mischien wel de foto maken van hun zwangerschap, en erna van hun baby'tje dat in hun armen ligt. En wie weet volgen daarna trouwmomenten 25 jarige jubileum, gezinsfoto en foto van hun dan inmiddels volwassen kinderen met hun kleinkinderen! Een levensverhaal mogen maken is toch prachtig!

Ik vond het echt een geweldige ervaring! Op naar de volgende. Soms moet je gewoon gaan! Niet teveel nadenken maar gewoon doen. We vallen allemaal en moeten dan weer opstaan. maar als we niet zoeken vinden we het ook nooit. En als we niet proberen lukt het ons ook nooit! En we moeten ons nooit tegen laten houden zelfs niet door een agressieve hond! Ik wil hiermee laten zien dat als je je dromen omzet in daden het vanzelf gaat groeien. Op welk vlak het dan ook maar is! Streef niet naar perfectie maar na affectie! 🌸📸🚲


« 

Reactie plaatsen

Reacties

Judith Smit
3 maanden geleden

Leuk zo'n hond zeg.... maar inderdaad, soms moet je gewoon even doorbijten. Pas daarna pluk je er vaak de vruchten van!